Zaproszenie Biskupa Łowickiego na XXXI Łowicką Pieszą Pielgrzymkę Młodzieżową na Jasną Górę
Drodzy Młodzi Przyjaciele, Bracia i Siostry!
Wielu z nas w dzieciństwie słyszało z ust rodziców, dziadków czy w szkole następujące pytanie: „Kim będziesz, gdy dorośniesz?” Zapewne padały wówczas różne odpowiedzi. Chłopcy zazwyczaj chcieli być policjantami, strażakami czy piłkarzami, dziewczynki marzyły o byciu nauczycielką, piosenkarką czy fryzjerką. Dziś pewnie wielu z Was powiedziałoby, że chce być influencerem czy youtuberem. Niezależnie od czasów i mody pytania o to, kim będę, co będę robić, są głęboko wpisane w życie człowieka. Pan Bóg wychodzi naprzeciw tym dylematom, niesie pomoc i zawsze robi to z wielką miłością. Na jedno z najbardziej nurtujących człowieka pytań Pan Bóg odpowiada, dając POWOŁANIE, czyli propozycję konkretnej drogi dla konkretnego człowieka. Ta droga prowadzi do prawdziwego szczęścia.
1. Na żyznej ziemi ziarno wyda plony
W każdej dziedzinie życia widzimy, że decyzje człowieka niosą ze sobą konsekwencje. Zauważamy, że to nie zewnętrzny splendor, ale końcowe efekty pracy świadczą o jej jakości i przydatności. Można wiele mówić i nic z tego nie będzie wynikać. Natomiast można mówić niewiele, rzetelnie pracować i cieszyć się pięknymi owocami swojej pracy. Bóg jest zawsze konkretny w swoim słowie, jest prawdomówny a Jego Słowo ma ogromną moc. Pragnie On użyźniać glebę naszych serc, abyśmy mogli wydawać błogosławione owoce naszego życia. Wiemy, że nie zawsze chcemy przyjąć to, co Bóg nam ofiarowuje. NiejednokrofrLie udajemy, że nie słyszymy Jego słów, lub świadomie po prostu je lekceważymy. Ale Bóg jest cierpliwy, On zawsze nas szuka i nieustannie na nas czeka. Pięknie to wypowiada prorok Izajasz: „tak słowo, które wychodzi z ust moich: nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa” (Iz 55,11). Pan Bóg cierpliwie i nieustannie szuka człowieka, niesie mu pomoc, daje mu swoje dary i pragnie, aby na żyznej glebie jego serca wyrastały obfite plony.
2. Oto siewca wyszedł siać
Pan Bóg w liturgii słowa przeznaczonej na dzisiejszą niedzielę jawi się jako Ten, który jest bardzo hojny w dawaniu swoich darów. Siewca w Ewangelii rozsiewa ziarno jakby nie patrząc, gdzie ono padnie. Jednakże nie robi tego z rozrzutności czy lekceważenia wartości sianego ziarna, ale z miłości, ufając, że przyniesie ono plon. Siewca daje szansę każdemu, niezależnie od tego, jaki jest w tym momencie stan serca, tego „gruntu”, na które pada ziarno. Zapafrzeni i zasłuchani w Bożego Siewcę zadajmy sobie pytanie, jakim gruntem jest dziś moje serce. Czy przez różnego rodzaju trudne doświadczenia nie jestem mocno ubitą drogą, że łatwo pozwalam złemu duchowi zabrać Boże Słowo i nie daję mu szansy na ukorzenienie się i wydanie plonów? Czy może moje serce jest jak skała, a ja przez swój upór, przez pokładanie ufności w samym sobie, odrzucam wszystko, co daje mi Bóg i nie pozwalam, aby Jego słowo mnie przemieniało? Czy może pozwoliłem, aby w moim sercu wyrosły ciernie złości, gniewu czy nienawiści, które są tak silne, że potrafią zagłuszyć wszelkie rodzące się we mnie dobre Boże natchnienia? W przeciwieństwie do tego wszystkiego czyż moje serce nie powinno być raczej żyzną glebą, która wydaje plon? Wierzę, że tych ostafrlich odpowiedzi jest najwięcej. I niezależnie od tego, czy wydajemy plon trzydziestokrofry, sześćdziesięciokrotny czy stokrotny, ważne jest, aby nasze serce było zawsze otwarte na działanie Bożej łaski. A jeśli nawet dziś nasze serca są skamieniałe, zatwardziałe czy pełne bolesnych cierni, pamiętajmy, że Pan Bóg może to zmienić. „Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego” (Łk 1,37).
Dobrą okazją do kształtowania swojego serca, przygotowywania gruntu pod zasiew Bożego Słowa są rekolekcje. To w tym właśnie czasie, kiedy człowiek z wiarą i ufnością otwiera swoje serce na działanie Bożej łaski, daje Panu Bogu pole do działania, aby zasiewał ziarno Słowa i dawał łaski potrzebne do jego wzrostu. Niewątpliwie taką okazją jest też Łowicka Piesza Pielgrzymka Młodzieżowa na Jasną Górę, rekolekcje w drodze, które od 31 lat organizuje nasza Diecezja. W tym roku wyruszymy z hasłem „OTO JA, POŚLIJ MNIE” Pragniemy przez cały czas trwania pielgrzymki uczyć się odkrywania Bożego powołania i szukania sposobów, jak na nie skutecznie odpowiedzieć. Pan Bóg powołuje każdego człowieka. Każdy z nas ma swoją drogę i jest zaproszony przez Pana Boga do podjęcia konkrăego zadania. Bóg powołuje, ale to człowiek ma na to powołanie odpowiedzieć. Mamy wiele rodzajów powołania, wiele dróg, na których człowiek może realizować w swoim życiu Bożą wolę. Podczas tegorocznej pielgrzymki przyjrzymy się niektórym z nich. W czasie konferencji usłyszymy, jak odkryć drogę powołania i skąd wiedzieć, że jest ona właściwa. Przyjrzymy się osobom powołanym w Starym i Nowym Testamencie. Podejmiemy refleksję nad powszechnym powołaniem do świętości i służby w Kościele. Pochylimy się także nad powołaniem do kapłaństwa, do życia zakonnego oraz powołaniem do życia w małżeństwie i rodzinie. Niezależnie od tego, w którym z tych powołań odnajdziemy nasze osobiste powołanie, będziemy modlić się, aby każdy z nas potrafił nieustannie Bogu odpowiadać: „Oto ja, poślij mnie”.
Młodzi Przyjaciele! Siostro i Bracie!
Całym sercem zapraszam Was i zachęcam do wyruszenia na szlak 31 Łowickiej Pieszej Pielgrzymki Młodzieżowej na Jasną Górę. Niech ten czas rekolekcji w drodze, czas wędrówki przed tron Maryi, będzie dobrą okazją do spojrzenia na swoje życie z perspektywy Bożego powołania. Niech to będzie czas uprawiania roli naszych serc, aby ziarno Bożego Słowa wydawało w nas jak najobfitsze owoce.
Pielgrzymkę rozpoczniemy dnia 6 sierpnia Mszą św. o godz. 7:00 sprawowaną w łowickiej katedrze. Pielgrzymować będziemy w trzech zorganizowanych grupach, które pomogą nam przejść drogę, modlić się i tworzyć wspólnotę na pielgrzymim szlaku.
Jesteśmy powołani, wezwani przez Boga. Niech nasze „TAK”, nasze „OTO JA, POŚLIJ MNIE”, będzie najpiękniejszym świadectwem naszej miłości do Boga i drugiego człowieka. Na czas rozeznawania, przygotowań i podjęcia pielgrzymiego trudu z serca Wam błogosławię: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego
Ks. Biskup Wojciech Osial